Jacques-Victor-Albert, Broglieko IV. dukea (Paris, 1821eko ekainaren 13a - ibidem, 1901eko urtarrilaren 19a) frantziar historialari, diplomazialari eta politikaria izan zen. Frantziako lehen ministroa izan zen 1873tik 1874ra eta 1877an.
Madrilen eta Erroman hasi zen karrera diplomatikoan. Orleansen monarkiaren aldekoa izan zen eta 1848ko Frantziako Iraultzaren ondoren bizitza publikotik erretiratu eta idazteari ekin zion.
1862an Frantses Akademiako kide hautatu zuten. 1871n Frantziako Nazio Biltzarreko kide hautatu zuten eta handik egun gutxira enbaxadore izendatu zuten Londresen. 1872an dimisioa eman zuen eta Biltzarrera itzuli zen oposizio monarkikoa zuzentzeko. Lehen ministro izan zen 1873ko maiatzetik 1874ko maiatzera, eta politika kontserbadoreak egin zituen. 1877an itzuli zen kargura.